knigi
anima

 

AGATA SOBCZAK

 

„Dom nad łąkami” – 25 lat Muzeum im. Zofii i Wacława Nałkowskich

 

nr 126

„Ten dom stał się wzorem dla innych domów i miarą, i prawem, i najdroższym na zawsze wspomnieniem.”

Te słowa Zofia Nałkowska napisała w 1925 roku o małym drewnianym domku, usytuowanym na piaszczystym wzgórzu na granicy Wołomina i Kobyłki, najpierw nazywanym po prostu Górkami, a z czasem – domem nad łąkami. Do dnia dzisiejszego posesja przy ul. Nałkowskiego 17 wyznacza granicę między tymi dwoma miastami i dziś mieści się tutaj muzeum imienia pisarki i jej ojca. 29 października Muzeum im. Zofii i Wacława Nałkowskich „Dom nad Łąkami” w Wołominie obchodziło 25. rocznicę powstania. Powołano je do życia z inicjatywy miłośników twórczości Zofii Nałkowskiej; tych działających w środowiskach literackich, dziennikarskich i kulturalnych stolicy ale również tych, którzy mieszkali w Wołominie. Zlokalizowane jest ono w zabytkowym letnim domu, wzniesionym w 1895 roku przez Wacława Nałkowskiego – ojca pisarki, wybitnego geografa, pedagoga, społecznika i publicystę.

Nim jednak ten mały drewniany domek stał się miejscem poświęconym pamięci wybitnej rodziny, był po prostu ich domem rodzinnym – choć nigdy tak go pisarka nie nazwała. Domem, w którym przez ponad czterdzieści lat Nałkowscy znajdowali schronienie i zrozumienie w najszczęśliwszych i najgorszych momentach życia. Domem, w którym wychowały się Zofia i Hanna; miejscem spotkań rodzinnych i towarzyskich oraz pracy,  zarówno dla Wacława, jego żony – Anny z Šafranków, jak i dla pisarki i jej młodszej siostry, która w dorosłym życiu zajęła się rzeźbą. Domem, będącym jedynym materialnym dobrem, jakiego dorobiła się ta rodzina i sprzedanym na dwa lata przed wybuchem II wojny światowej. Domem, który utracili, a do którego powrócili ponownie po prawie pięćdziesięciu pięciu latach. (…)

http://www.muzeumnalkowskich.pl/